W przedszkolu nie zostawiamy dla dzieci napojów, słodyczy, gum, leków, witamin ani żadnych innych produktów spożywczych.

Aby zapewnić bezpieczeństwo naszym podopiecznym przy odbiorze dziecka z przedszkola będziemy żądać okazania dowodu osobistego. Dzieci odbierają rodzice lub inne dorosłe osoby upoważnione przez rodziców/prawnych opiekunów (druk upoważnienia znajduje się w zakładce „do pobrania”).

Jak zapewnić dziecku pomyślny start w przedszkolu?

Adaptacja

Proces polegający na przystosowaniu się jednostki lub grupy do funkcjonowania w zmienionym środowisku społecznym, przystosowaniu się do nowych warunków.

Adaptacja dziecka w przedszkolu może być okresem trudnym i długim zarówno dla dziecka jak i jego rodziców. Aby proces ten przebiegał sprawnie i zgodnie z potrzebami i możliwościami psychofizycznymi dziecka, musi zaistnieć ścisła współpraca między rodzicami a pracownikami przedszkola.

Czy dziecko dojrzało do pójścia do przedszkola?

• Zazwyczaj dzieci osiągają dojrzałość między 3 a 4 rokiem życia.
• Zależy to od ich indywidualnego tempa rozwoju oraz doświadczeń.
• Zdarza się, że najbliższe osoby (mama, babcia) swoim zachowaniem utrudniają dziecku osiągnięcie dojrzałości.

Dziecko dojrzało do pójścia do przedszkola gdy:

• Dobrze znosi nieobecność rodziców.
• Z własnej inicjatywy oddala się od mamy, „nie trzyma się kurczowo jej spódnicy”.
• Potrafi wykonać proste czynności samoobsługowe.

Sposoby przygotowania dziecka do przedszkola

• Czytanie prostych opowiadań o przedszkolu.
• Rozmowy o przedszkolu z dzieckiem, które lubi chodzić do przedszkola.
• Opowiadanie dzieciom, jak to było gdy rodzice chodzili do przedszkola.
• Uświadomienie dziecku zalet przedszkola – nowi koledzy i koleżanki, dużo zabawek, nauczycielka, która zna ciekawe zabawy, piosenki i wierszyki.
• Wyjaśnienie dziecku, dlaczego powinno chodzić do przedszkola (mama i tata muszą pracować…).
• Wspólne kupowanie obuwia, worka, teczki do przedszkola.
• Ćwiczenie z dzieckiem samoobsługi.

Wymagania, jakie stawia przedszkole w zakresie samoobsługi:

• umiejętność komunikowania potrzeb fizjologicznych,
• umiejętność podciągnięcia majteczek,
• umiejętność korzystania z papieru toaletowego,
• umiejętność mycia rąk i wycierania,
• umiejętność samodzielnego jedzenia (posługiwania się łyżką i widelcem), a także gryzienia,
• umiejętność samodzielnego ubierania się i rozbierania – przynajmniej podejmowania takich prób.

Adaptacja dzieci 3-letnich do warunków przedszkolnych

Drogi Rodzicu,

Twojego malucha czekają poważne zmiany w życiu. Dotychczas mama była zawsze gdzieś blisko, teraz nagle go opuszcza. Maluch musi opuścić rano dom i udać się w obce mu miejsce, w którym jest inne światło, inne zapachy, inne głosy, inne zwyczaje.

To, co nowe i trudne, wcale nie musi być niedobre. Należy dziecko przygotować do takich sytuacji, aby potrafiło sobie z nimi poradzić.

• Opowiedz mu o przedszkolu; co tam się robi, czego się uczy. Nawet dorosły denerwuje się, wchodząc w nowe środowisko, zmieniając pracę, miejsce zamieszkania, poznając nowych ludzi.
• Przygotuj dziecko do rozstania z mamą, tatą zostawiając je na dłużej u babci lub cioci.
• Weź udział w programie adaptacyjnym, który ma na celu zapoznanie dziecka z nowym miejscem, poznaniem placu zabaw, sali, nas i innych dzieci, które będą uczęszczać do przedszkola. Pozwól, aby Twój maluch oswoił się z tym, co nieznane u boku najbliższej osoby.
• Już w domu ucz samodzielności– samodzielnego jedzenia, mycia rąk, korzystania z toalety, ubierania się i rozbierania. Im dziecko jest bardziej samodzielne, tym łatwiej mu dostosować się do nowych warunków.
• Ubranie dziecka powinno być wygodne i nie może sprawiać kłopotów. Unikaj spodni na szelkach lub z trudnymi do odpięcia guzikami. Rękawy swetra lub bluzki muszą być łatwe do podciągania. Buty i kapcie najlepsze są bez wiązania lub zapinane na rzepy.
• Czas pobytu małych dzieci w przedszkolu nie powinien być długi. Jeżeli to możliwe, w pierwszych dniach odbieraj dziecko po obiedzie. Do tak dużej zmiany warto przyzwyczajać powoli. Małe dziecko szybko się męczy, zwłaszcza kiedy ma dużo wrażeń.
• Uwaga! Nie spóźniaj się z odbieraniem – jeżeli obiecałeś, że przyjdziesz wcześniej, dotrzymaj słowa.
• Pożegnanie powinno odbywać się bez pośpiechu, ale jednocześnie bez zbędnego przedłużania samego momentu rozstania. Nie odprowadzaj dziecka w ostatniej chwili, kiedy zostało Ci tylko piętnaście minut na dojazd do pracy. Maluch powinien mieć trochę czasu na pożegnanie z Tobą. Jeśli nie możesz wejść z nim do sali, posiedźcie razem kilka minut w szatni, a potem oddaj go pod opiekę nauczycielki, pożegnaj się i wyjdź.
• Jeśli dziecku trudno się z Tobą rozstać, poproś o pomoc nauczycielkę. Czasem nieuchronne jest przytrzymanie dziecka, które płacze i wyrywa się. Zapewne serce będzie ci się krajało, ale możesz być pewna, że gdy wychowawczyni przytuli dziecko i zapewni je, że mama przyjdzie do przedszkola – łzy szybko obeschną.
• Dziecko ma prawo płakać. W ten sposób wyraża swój smutek, wyładowuje napięcie, jakie w nim narosło. Jeżeli płacze w domu, w przedszkolu, po prostu przytul je, powiedz, że je bardzo kochasz, że też będziesz za nim tęskniła, (tęsknił), że przyjdziesz po nie zaraz po pracy.